در سال ۱۳۴۳ با اخذ بورسیه راهی اتریش شد و در آکادمی موسیقی وین نزد اساتیدی چون : توماس کریستین داوید(Thomas Christian David)، آلفرد اوول( Alfred Uhl )، هانس یلینک ( Hans Jelinek ) به تحصیل آهنگسازی پرداخت. در سال ۱۳۴۷ بعد از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و به عنوان آهنگساز تالار رودکی و استاد موسیقی دانشگاه تهران به کار مشغول شد. از آثار او در این دوره میتوان به : اپرای جشن دهقان( برای افتتاح تالار رودکی )، اپرای دلاور سهند و اپرای سمندر اشاره کرد که قبل از انقلاب در تالار رودکی اجرا شدند. در سال ۱۳۵۴ برای ادامه تحصیلات در مقطع دکترای آهنگسازی راهی دانشگاه کلمبیا (نیویورک) شد و به آموزش موسیقی الکترونیک مشغول شد. از استادان او در این دوره میتوان به ولادیمیر اوساچوسکی (Vladimir Ushachevsky )، جک بیسن ( Jack Beeson)، بولانت آرل (Buelant Arel) اشاره کرد.

او در طول فعالیت خود شاگردان فراوانی تربیت کرد و سالها به تدریس هارمونی، کنترپوان و آهنگسازی در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران مشغول بود.

پژمان در سالهای پایانی عمر خود در کشور آمریکا ساکن بود.